 |
| 80 sec |
Lange tijd was groei in de boomkwekerij vrijwel vanzelfsprekend. Meer hectares, meer arbeid, meer productie. Die logica is diep verankerd in de sector. Maar die ruimte wordt kleiner. Niet plotseling, maar stap voor stap. Arbeid is structureel schaars, grondprijzen stijgen naar soms absurd hoge niveaus en de beschikbaarheid van middelen staat onder druk.
 |
Tegelijkertijd stapelen regelgeving en duurzaamheidseisen zich op. Als schuldige wordt daarbij vaak naar de overheid gekeken, maar in de praktijk is het net zo vaak de markt die aanvullende eisen stelt. Ook - of moet ik zeggen zelfs - partijen als Royal FloraHolland hanteren inmiddels bovenwettelijke normen. Dat is op zichzelf geen slechte ontwikkeling. In plaats van abrupte ingrepen vanuit de overheid ontstaat zo een meer geleidelijke overgang naar een andere manier van produceren, waarin duurzaamheid steeds verder ingebed raakt in de keten. Tegelijk blijft in delen van de sector de reflex bestaan om groei vooral in volume te zoeken: efficiënter werken, opschalen, nog een slag productiever worden. Het is een model dat lang goed heeft gewerkt, maar steeds vaker tegen zijn grenzen aanloopt. Niet omdat het niet meer kan, maar omdat de context verandert.
|
|
Misschien is dat de belangrijkste verschuiving: niet langer de vraag hoe je kunt groeien, maar hoe een bedrijf toekomstbestendig blijft
| |
|
In deze editie van Boom in Business wordt dat zichtbaar op meerdere fronten. Mechanisering en robotisering nemen toe om arbeidstekorten op te vangen. Tegelijkertijd verschuift de aandacht naar teeltsystemen die minder afhankelijk zijn van chemie en meer sturen op preventie en weerbaarheid. Ook de grondmarkt laat weinig ruimte: uitbreiding is duur en beperkt beschikbaar.
|
|
Tegelijk blijft in delen van de sector de reflex bestaan om groei vooral in volume te zoeken
| |
|
Opvallend is dat dit niet overal leidt tot een fundamentele heroverweging van het bedrijfsmodel. In veel gevallen wordt de bestaande werkwijze vooral verder geoptimaliseerd. En dat werkt ook. Bedrijven die hun teelt, organisatie en afzet strak op orde hebben, laten zien dat er nog steeds goed rendement te behalen is binnen traditionele structuren. Maar dat vraagt wel om focus, discipline en een lange adem.
De vraag is of optimaliseren op bestaande uitgangspunten voldoende blijft in een markt die structureel verandert. De rek zit niet alleen in grond of arbeid, maar ook in het denkmodel achter groei zelf.
Misschien is de belangrijkste verschuiving niet langer de vraag hoe iets groter kan worden, maar hoe een bedrijf toekomstbestendig blijft binnen de grenzen die steeds duidelijker zichtbaar worden.
| LOGIN
met je e-mailadres om te reageren.
|
|
|
|
 |
|
Corné Leenders
dinsdag 7 juli 2026 |
|
Het artikel raakt een gevoelige snaar. De rek is er inderdaad steeds vaker uit. Niet alleen door de druk op grond, arbeid en regelgeving, maar vooral door de onzekerheid over wat er nog op ons afkomt. Dat maakt ondernemen misschien wel lastiger dan ooit.
Tegelijkertijd is de maatschappelijke behoefte aan groen groter dan ooit. Overheden willen een groener platteland en meer bomen en planten in onze steden. De afgelopen warme periode heeft opnieuw laten zien hoe onmisbaar groen is om hittestress te beperken, water vast te houden en onze leefomgeving gezonder te maken. Maar dat groen ontstaat niet vanzelf. Daar zijn boomkwekers voor nodig.
Naast de enorme druk op landbouwgrond, onder meer door gemeenten, woningbouw en andere ruimtelijke ontwikkelingen, is vooral de onzekerheid een grote belemmering. Waar krijgen we de komende jaren mee te maken? Welke regels komen er nog? Kunnen bedrijven die tussen meerdere Natura 2000-gebieden liggen, blijven ondernemen?
Wij zijn ervan overtuigd dat de boomkwekerij uitstekend past in zo'n omgeving. Maar geef ons duidelijkheid en handvatten. Denk mee in oplossingen in plaats van alleen in beperkingen. Hoe kunnen we samen de beschikbare ruimte optimaal benutten?
Boomkwekers produceren immers niet alleen planten; wij produceren groene massa die bijdraagt aan een gezondere leefomgeving. Bladeren, twijgen en schors vangen stikstofverbindingen uit de lucht op, zoals ammoniak en stikstofoxiden. Bomen nemen daarnaast stikstof op uit de bodem en leggen deze vast in hout, bladeren en wortels. Tijdens hun groei slaan ze dus stikstof op in biomassa. Bovendien produceren bomen zuurstof, vangen ze fijnstof af, verkoelen ze hun omgeving en dragen ze bij aan biodiversiteit.
Waarom zouden we de boomkwekerij niet juist zien als de ideale overgang tussen Natura 2000-gebieden, landbouw, bebouwing en stedelijk groen? Met bloemrijke akkerranden, landschappelijke inpassing en duurzame teelt kunnen boomkwekerijen een verbindende schakel zijn tussen natuur en samenleving.
Laten we daarom niet alleen kijken naar de beperkingen van de sector, maar vooral naar de kansen die zij biedt. Geef ondernemers duidelijkheid, ruimte en vertrouwen. Want zonder boomkwekers wordt de ambitie voor een groener Nederland simpelweg onhaalbaar.
Boomkwekerij Udenhout BV
Corné Leenders |
|
|
|
